สุดท้ายแล้วเราเป็นอะไรกันแน่

ตั้งแต่เริ่มเห็นว่าโลกนี้ไม่ได้มีแค่ขาว ดำ ดี ชั๋ว?ก็คิดมาโดยตลอดว่าคนทุกคนอยากเป็นคนดีกันทั้งนั้น ไม่มีใครต้องการเป็นคนไม่ดี ไม่มีใครอยากทำไม่ดี แต่ทั้งหมดล้วนเกิดขึ้นจาก แรงกระตุ้นใดแรงหนึ่ง เพื่อผลบางอย่าง ซึ่งบางครั้งก็เป็นเพียงแค่เพื่อความสบายใจเท่านั้น

เรากำลังอยู่ในสังคมที่ข้อมูลข่าวสารเดินทางอย่างรวดเร็วจากคนหนึ่งไปสู่อีกเป็นร้อยเป็นพันคน ในชั่ววินาทีเดียวจากปลายนิ้ว เราตัดสินผู้คนจากภาพ จากเสียง ณ ขณะนั้น บางทีเราไม่รู้ว่าเพราะอะไร ทำไมคนคนนึงถึงทำสิ่งที่เกินความคาดหมายได้ เราไม่รู้ว่าเค้าเติบโตมาอย่างไร แต่เมื่อข้อมูลมาอยู่ตรงหน้าเรามักจะใช้ตัวเราเข้าไปวัด กับสิ่งที่เห็น ที่เป็นอยู่ ใช้เราเป็นมาตรฐาน ในการด่าทอใครสักคนที่กระทำในสิ่งที่เราคิดว่าไม่ควรกระทำ

ซึ่งคนทุกคนไม่เหมือนกัน เราอาจจะคล้ายกัน แต่พวกเราไม่มีทางเหมือนกัน ในแง่ของความคิด ความรู้สึกโดยสมบูรณ์ 100 เปอร์เซ็น แม้กระทั่งคำพูดที่เรามักได้ยินอยู่บ่อยๆ ว่าคนนั้นเข้าใจความรู้สึกคนนี้ อาจจะเพราะเคยผ่านเหตุการณ์เดียวกัน ตกอยู่ในสถาณการณ์เดียวกันมาก่อน แต่เชื่อเถอะว่าความรู้สึกและการรับรู้รวมไปถึงการตอบสนองและการแสดงออกของพวกเราทุกคนนั้นแตกต่างกันในแง่ของปริมาณที่ไม่อาจจะวัดได้ ด้วยประสบการณ์การรับรู้ของแต่ละคนไม่เท่าเทียมกัน

ดังนั้นเราไม่ควรตัดสินใครจากอะไรก็ตามแต่ที่เราทึกทักเอาเอง เราควรมองทุกคนอย่างเป็นกลาง ไม่จำเป็นว่าต้องเคยดี เคยเลว เคยทำอะไรมาก่อน เพราะการที่เรารู้จักใครสักคน เรารู้จักกับปัจจุบันของเค้า ไม่ใช่อดีตของเค้า ซึ่งทุกๆวินาที พวกเราล้วนเป็นคนใหม่อยู่เสมอ ความคิดที่ผ่านการรับรู้ของเรา ค่อยกลั่นตัวตนของเราออกมา นับวัน ยิ่งแตกต่างออกไป จนวันนึงเราอาจจะต้องกลับมาสงสัยตัวเองว่า สรุปทุกสิ่งทุกอย่างที่ได้ทำลงไปในชีวิต มันยังทำให้เราเป็นเหมือนที่เราอยากจะเคยเป็นอยู่รึเปล่า?

SHARE
Previous articleรายชื่อหนังสือที่ซื้อมาแล้วยังอ่านไม่หมด
Next articleเพียงหนึ่งครั้ง – The Yers
ชอบกิน ชอบเที่ยว ชอบฟังเพลง ชอบดูซีรีย์อเมริกา ชอบ Walking Dead, Game Of Thrones, Arrow และ The Flash ชอบดูบอลทีมชาติไทย ในลีกไทย เชียร์เมืองทองยูไนเต็ด บางทีชอบเขียนบล็อก บางทีชอบถ่ายรูป บางทีชอบแต่งรูปถึงมันจะดูแปลกๆไปก็เถอะ ชอบความเป็นไทย และชอบเทคโนโลยีใหม่

Leave a Reply