fbpx

การแสดงความเห็นโดยไร้ความรับผิดชอบ

เมื่อกี้อ่านข่าวของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ตัดสินใจฆ่าตัวตาย โดยสาเหตุสันนิษฐานว่าเกิดจากความรักเป็นเหตุ
ก็เลื่อนลงมาเรื่อยๆ ถึงช่องคอมมเ้นท์ ผู้อ่านก็แสดงความเห็นกันมากมาย และต้องสะดุดกับความเห็นหนึ่ง

ขึ้นต้นด้วยคำว่า “ตายไปเหอะสัส แค่คนรักคนเดียว” และอ่านจนจบก็ทราบว่าเจตนาดี คืออยากจะให้ได้สติอะไรประมาณนี้ ถ้าไม่ติดว่าน้องเสียไปแล้วอะนะ ซึ่งจริงๆแล้วส่วนตัวคิดว่าไม่ใช่วิธีที่ถูก มันผิดมากๆ กับการใช้วิธีประเภทประชด หรือเกลือจิ้มเกลือ คือเราต้องทำความเข้าใจก่อนว่า วุฒิภาวะทางอารมณ์ของคนเรานั้นไม่เท่ากัน และพีคกว่าคือ มีอีกคนมาปรามว่า ว่าอย่าว่าน้องเลย น้องเสียไปแล้ว อย่าซ้ำเติมเลย เราไม่ได้รู้จักเค้าเป็นการส่วนตัวเราไม่ทราบหรอกกว่า เรื่องนี้มีความละเอียดอ่อนอย่างไร

พีคไม่อีกระดับ คนดันรุมด่าคนไปปราม คืองงมาก ไม่ได้ตามอ่านข่าวแบบนี้นานแล้ว ไม่คิดว่าเดี๋ยวนี้คนเรามาไกลถึงขั้นนี้แล้วหรือ

ยังจะมาว่าโลกสวยด้วยนะ ลองคิดดูมั้ย ลองให้โลกสวยหน่อย แต่น้องคนนั้นไม่ตายดีกว่ามั้ย หากโลกที่อยู่กันการที่ต้องทำให้มันเรียลแล้วคนต้องตายจริงๆนี่คุ้มมั้ยวะถามจริง

จริงๆเคยอยากบอกเรื่องพวกนี้นานแล้วว่ารู้สึกเกลียดการแสดงความคิดเห็นแบบไร้ความรับผิดชอบต่อสังคม คิดว่าโลกออนไลน์คือที่ที่ฉันจะทำอะไรก้ได้ จะด่าใครก็ได้ จะแสดงออกอย่างไรก็ได้ เฮ้ยแบบนี้มันผิดนะ

จะไม่รับผิดชอบอะไรเลยไม่ได้ แม้กระทั่งการไปหัวเราในภาพใดภาพหนึ่งหากมันทำให้ใครบางคนต้องเสียใจคุณก็ควรต้องรับผิดชอบ นี่หัวใจคนนะไม่ใช่กระดาษ

หรือบางทีคนทุกวันนี้คิดว่าเราไม่ได้รู้จักเค้า ด่าไปก็คงไม่มีอะไร เพราะใครๆเค้าก็ด่ากัน แบบนี้ก็ได้หรอ เฮ้ยไม่ถูกนะ เราทุกคนมีสมองนะ เราควรใช้มันคิดนะว่าอะไรควรไม่ควรและเราต้องคิดอีกชั้นว่า จะเกิดอะไรบ้างด้วยนะ หลังจากที่ได้รีแอ็คอะไรบางอย่างออกไป

เราประเภทข่าวลูกคนรวยขับรถชนคนอีก บางทีก็คิดนะ ไม่แน่เค้าอาจจะคิดได้อาจจะอยากปรับตัวก็ได้ แต่ว่าสังคมพามาอยู่นี้แล้วไง จุดที่เลวแล้วไง จะเพิ่มเติมอีกมากน้อย ก็เลวอยู่ดีไง ก็เลยไม่จำเป็นต้องทำไรละ เลวๆไปเลยดีกว่างี้ก็ได้ป่ะ ใครรับผิดชอบหล่ะ? ไม่เห็นจะมี และคงไม่มีใครแคร์ 2-3 ปีผ่านไป จำไม่ได้ด้วยเคยด่าอะไรไว้ งี้ป่ะ ถูกหรอ ใช่หรอ เราจะอยู่กันแบบนี้จริงๆหรอ

อย่าปล่อยให้เรื่องแบบนี้ผ่านไป แล้วรอให้มันเกิดขึ้นกับคนใกล้ตัวของเรา เพราะเมื่อวันนั้นมาถึง เราอาจจะเสียคนที่เรารักไปอย่างไม่มีวันกลับ

ยังอยู่ที่ข่าวเดิม ที่เพิ่มเติมคือความเชื่อแปลกยังอยู่คู่กับไทยเสมอ หลายคนด่าน้องว่าทำบาปหนักมาก ต้องกลับมาฆ่าตัวตายอีก 500 ชาติไรงี้

ให้ตายเถอะเรามีอินเตอร์เน็ตความเร็วระดับ 4.5G แล้วแต่ทำไมความเชื่อแปลกๆแบบนี้ยังอยู่ ทำไมถึงเชื่อกัยโดยที่ไม่คิดจะตั้งคำถามเลยบว่าจริงรึเปล่า อะไรแบบนั้นอะ ตายชาตินี้ ต้องฆ่าตัวตายอีก 500 ชาติ พอมาชาติที่ 2 ฆ่าอีก ไม่รวมเป็น 1,000 ชาติลบไป 2 เองนะ กะให้ฆ่าตัวตายจนพระอาทิตย์ในระบบสุริยะดับไปเลยรึไง แล้วถามหน่อยใครจะมานั่งนับ ตายทีนึง เอาถ่านขีดไว้ที่เมรุวัดธาตทองงี้หรอ?

บางคนบอก ตายได้ไร้สาระมาก ต้องท่องตารางธาตุแล้วตายมั้ยถึงจะมีสาระ? ถามมาได้

มีครบอกว่าน้องที่เสียชีวิตโดนด่านั้นสมควรแล้วเพราะอัพรูปลงเฟซบุค แปลกคือคนกลับไม่คิดว่านี่คือสัญญาณบอกเหตุว่ามันมีสิ่งที่ไม่ปกติเกิดขึ้นนเราเพิกเฉยต่อการเรียกร้องความสนใจ ทั้งๆที่ไม่ว่าจะเป็นการเรียกร้องความสนใจในรูปแบบไหน หากมีความสุ่มเสี่ยงเราจำเป็นต้องให้ความสำคัญทั้งหมด โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับคนที่เรารัก เพราะจะมามัวแต่กลัวเสียฟอร์มเพราะคิดว่าเรียกร้องความสนใจอยากได้ยอดไลค์เฉยๆ กว่าจะรู้ตัวอีกที คนอัพเฟซตัวเย็นไปแล้วก็ได้ ใครจะไปรู้

RIP น้องผู้จากไป และหวังว่าการกระทำของน้องในครั้งคงเตือนสติให้เด็กๆอีกหลายๆคน ให้รู้ถึงสิ่งที่ตามมาหลังจากตัดสินใจทำในสิ่งที่น้องจะเอากลับมาไม่ได้ลงไป

ควรจำไว้ว่า โลกออนไลน์แม้จะดูไม่ใช่โลกจริงๆ แต่ ความรู้สึก มันบ่มเพาะจากในนี้ได้จริงๆนะ

Total
0
Shares

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Related Posts
Read More

เตรียมตัวแค่ไหน ก็ไม่มีใครเคยพร้อมจริงๆหรอก

เคยคิดว่าเราเตรียมตัวไว้ค่อนข้างดีแล้ว คิดมาตลอดว่า ถ้าวันนี้มาถึงเราน่าจะเข้มแข็งมากพอ แต่เอาเข้าจริง กลับทำไม่ได้ อย่างที่เคยคิดไว้ มันเป็นอาการแบบกลั้นน้ำตาไม่ไหว จุก พูดไม่ออก ไม่รู้จะบรรยายยังไง คิดถึงภาพเก่าๆ คิดถึงเสียงหัวเราะ ที่ไม่มีอีกแล้ว มันเป็นน้ำตาของหลายๆความรู้สึก ทั้งเสียใจ เสียดาย โกรธ ไม่เข้าใจ…

เปลี่ยนผ่าน สายฝน

ชีวิตเปลี่ยนผ่านไปตามบทบาทและหน้าที่ เมื่อหน้าที่ใหม่เริ่มต้นขึ้น หน้าที่เก่าก็จะค่อยๆเลือนหายไป คุณอาจจะเคยเป็นเด็กที่ต้องตื่นแต่เช้าเพื่อวิ่งไปให้ทันรถเมล์ แต่วันนี้คุณอาจจะมาเป็นคนขับรถเมล์แทนก็ได้ คุณอาจจะรู้สึกเสียดายเล็กๆที่สิ่งที่คุณทำได้ดีที่สุดในช่วงเวลานั้นคือวิ่นทันรถเมล์ ทั้งๆที่คุณสามารถทำได้มากกว่านั้น คุณจำได้รึเปล่าว่าสมัยที่คุณยังเป็นนักเรียน สิ่งที่จะทำให้คุณรู้สึกพิเศษสุดๆในวันที่น่าเบื่อคืออะไร?… อาจารย์ติดธุระ ไปสัมนา ไปไหนก็ได้ ที่ไม่ต้องอยู่อะ ดีใจหมดแหละ แต่นั่งๆคิดดูเสียเหมือนกันเนอะ น่าจะมีเวลามากกว่านี้ ยังจำเพื่อมสมัยอนุบาลได้อยู่บ้างมั้ย ถ้าอนุบาลเรียนนานกว่านี้…