fbpx

ในวันที่ฉันถ่ายเป็นเลือด

ในวันที่ฉันป่วย

เรื่องทั้งหมดเริ่มจากที่เราถ่ายออกมาเป็นลิ่มเลือด

ช่วงค่ำของวันที่ 26 กันยายน 2564 รู้สึกปวดท้องเข้าห้องน้ำ พอเสร็จกิจ ลุกขึ้นมา สังเกตเห็นว่าในอุจจาระ มีลิ่มเลือด และพบว่าในชักโครก มีสีเลือด ปนอยู่

จากอาการที่เป็นรู้สึกอยากไปหาหมอ ทันที แต่ด้วยความที่เวลาดึกแล้ว จึงจำเป็นต้องรอ จนกว่าจะถึงวันรุ่งขึ้น

ระหว่างนี้ ก็พยายามค้นหาข้อมูลทางอินเตอร์เน็ท ว่าเราเป็นอะไร ซึ่งมีข้อมูลหลายแบบ และการถ่ายแล้วมีลิ่มเลือด อาจเป็นมาจากหลายสาเหตุ แต่สิ่งที่สร้างความกังวลให้เรามากที่สุด คือ มะเร็งลำไส้

เพราะเรามีญาติที่เป็นมะเร็ง และเสียชีวิตไปแล้ว 1 คน และ ณ ตอนนี้ ป้าของเราก็กำลังสู้กับมะเร็งปอด

การรอคอยให้อีกวันมาถึงกลายเป็นเรื่องทรมานสำหรับเรามาก เพราะพอล้มตัวลงนอน ก็คิดไปต่างๆ นาๆ

มันออกคิดไม่ได้ว่า

หากเราเป็นมะเร็งขึ้นมา เราจะทำอย่างไรดี

ตอนนั้นคิดถึงแม่ น้อง พี่ๆ หลานๆ ขึ้นมาจับใจ

เราเพิ่งเข้าใจว่าทำไมป้าเราถึงอยากให้เราไปหา บ่อยๆ เพราะในช่วงเวลาแบบนี้

เราคิดฟุ้งซ่านไปไกล คิดเสียดายวันเวลา ยังไม่ได้ตอบแทนพระคุณแม่เลยเราจะต้องมาจากไปแล้วหรอ

เป็นห่วงน้องที่ยังดูเหมือนดูแลตัวเองยังไม่ได้

ยังอยากเห็นหลานๆ เติบโตไปเรื่อยๆ

มันอดคิดไม่ได้ว่าเราจะไม่ได้เห็นภาพพวกนั้นแล้วหรอ?

รู้สึกเสียดายวันเวลา 30 กว่าปีที่ผ่านมา ยังไม่ได้ทำสิ่งที่อยากทำให้หมดเลย

เป็นอีกครั้งที่รู้สึกว่าชีวิตของคนเรานั้นแสนสั้นและเปราะบาง

เรานอนไม่หลับเลย ในหัวคิดแต่เรื่องเหล่านี้ เคยคิดสงสัยป้าเราว่า มันจะเป็นไปได้หรอที่คนเรา จะต้องกินยานอนหลับทุกคืนเพื่อให้สามารถนอนหลับได้ เราเข้าใจมันอย่างถ่องแท้เลยทีเดียว

นอนพลิกตัวไปมา ระหว่างนั้นแอบร้องไห้ออกมาบ้าง และเริ่มตระหนักรู้การกลัวตายขึ้นมา เคยมีช่วงชีวิตหนึ่งที่รู้สึกพอแล้ว กับชีวิต สามารถตายได้โดยไม่เสียดายอะไร พอเอาเข้าจริงกลับมีสิ่งที่อยากทำอีกมากมาย

รุ่งเช้ารีบอาบน้ำ ไปหาหมอ พอผ่านจุดคัดกรอง คุณพยาบาลก็แนะนำให้ไปยังจุดถัดไป “ขึ้นชั้น 2 เลี้ยวซ้ายเดินไปสุดมือ”

แล้วที่เจอคือ

หัวใจสั่นรัว ตกไปอยู่ตาตุ่ม พลางคิดว่าเป็นไงเป็นกัน

คุณพยาบาล : มาตรวจอะไรคะ

เรา : ถ่ายเป็นเลือดครับ

คุณพยาบาลมองดูเอกสารแล้วบอกว่า มาผิดแผนกน่ะ เดินออกไปแล้วเลี้ยวซ้ายนะ

รู้สึกดีขึ้นมาหน่อย

และตอนนี้กำลังรอหมอแผนกศัลยกรรม เดี๋ยวเรามาดูกันว่าเรื่องนี้จะจบลงอย่างไร

Total
1
Shares

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Related Posts
Read More

เตรียมตัวแค่ไหน ก็ไม่มีใครเคยพร้อมจริงๆหรอก

เคยคิดว่าเราเตรียมตัวไว้ค่อนข้างดีแล้ว คิดมาตลอดว่า ถ้าวันนี้มาถึงเราน่าจะเข้มแข็งมากพอ แต่เอาเข้าจริง กลับทำไม่ได้ อย่างที่เคยคิดไว้ มันเป็นอาการแบบกลั้นน้ำตาไม่ไหว จุก พูดไม่ออก ไม่รู้จะบรรยายยังไง คิดถึงภาพเก่าๆ คิดถึงเสียงหัวเราะ ที่ไม่มีอีกแล้ว มันเป็นน้ำตาของหลายๆความรู้สึก ทั้งเสียใจ เสียดาย โกรธ ไม่เข้าใจ…
Read More

ชีวิตต้องซับซ้อน

บนบริบทของวิถีชีวิตในมุมมองของความเพ้อฝันหลายคนมักหยิบยกเอากล่าว ปรัชญา หรือแนวคิด ที่เรียบง่าย มาอธิบายถึงชีวิตที่มีความสุข หลายครั้งเราได้เห็นการหยิบยกเอาความ เรียบง่ายเป็นแก่นสาร ความไม่มี คือสิ่งที่ปรารถนา คืออุดมคติ แต่ในความเป็นจริงในขณะที่สังคมเคลื่อนที่ไปด้วยปัจจัยหลากหลายรูปแบบไม่ใช่แค่ 4 อย่าง อย่างที่เราสั่งสอนกันมา เมื่อได้เรียนรู้ก็จะรู้ว่าชีวิต ไม่เคยง่าย เพราะชีวิตยิ่งยาก เราก็จะได้เรียนรู้…